Strupczewski, który jest też ekspertem ds. bezpieczeństwa w Międzynarodowej Agencji Energii Atomowej (MAEA), przedstawił w poniedziałek uczestnikom forum własną analizę kosztów budowy polskiej elektrowni jądrowej. Jak przekonywał, źródła konwencjonalne i odnawialne źródła energii (OZE) są w perspektywie kilkudziesięcioletniego okresu działania siłowni jądrowej dużo droższe.

Jego zdaniem alternatywą nie jest również oszczędzanie energii, bo jej zużycie w Polsce na osobę i tak należy do najniższych w Unii Europejskiej. Dlatego należy zainwestować w elektrownię jądrową, zapewniając sobie tanią energię elektryczną.

Strupczewski - powołując się na ostatnie kontrakty na budowę nowych elektrowni jądrowych - oszacował, że zakładając budowę przez Polskę siłowni o łącznej mocy 6000 MW jest szansa, by za 1000 MW zapłacić ok. 3 mld euro. Jego zdaniem koszty są wysokie, ale niższe niż twierdzą przeciwnicy energetyki jądrowej. Ponadto - jak podkreślił - zgodnie z regułami OECD, kraje eksportujące technologie jądrowe pomagają w znacznym stopniu sfinansować budowę elektrowni atomowej, a gwarancje rządowe dodatkowo obniżają koszty inwestycji.

Ekspert zaprezentował również studium amerykańskiego MIT (Massachusetts Institute of Technology), z którego wynika, że przy identycznym koszcie kapitału na budowę elektrowni jądrowej, na gaz i węglowej i przy uwzględnieniu opłaty za emisję CO2, cena energii wynosi odpowiednio 66, 74 i 83 dol. za MWh.

Zdaniem Strupczewskiego jednym z dowodów na niską cenę energii z atomu jest chociażby fakt, że rząd Niemiec nakazał jej wytwórcom przekazywanie rocznie 4 mld euro na dotacje do OZE. Przypomniał, że w Niemczech za wytworzenie 1 MWh z energii słonecznej otrzymuje się 320 euro dotacji (ok. 1200 zł), podczas gdy w Polsce cena 1 MWh to ok. 190 zł.

Strupczewski nie widzi też alternatywy w energetyce wiatrowej. Zaprezentował m.in. dane niemieckiego koncernu E.ON - największego operatora siłowni wiatrowych - z których wynika, że moc z wiatraków potrafi spaść o niemal 100 proc. w ciągu jednego dnia. To oznacza konieczność utrzymywania pracującej w jałowym trybie konwencjonalnej elektrowni dla dostarczenia w takim przypadku brakującej mocy.