- Trudno było spodziewać się innego rozwiązania skoro ekspertyzy nadal nie potwierdzają, iż z całą pewnością przyczyną podnoszenia się temperatury na ziemi jest emisja gazów cieplarnianych spowodowana działalnością człowieka. Tak naprawdę tylko niepoprawny optymista oczekiwał, iż światowe potęgi (Chiny i USA), a zarazem najwięksi emitenci zgodzą się na podstawie nie do końca sprawdzonych przyczyn, też ograniczyć produkcję energii ze źródeł pierwotnych – tłumaczy wstrzemięźliwość niektórych krajów nasz rozmówca.

- Światowe zapotrzebowanie na energię systematycznie wzrasta, a pozyskiwanie jej ze źródeł odnawialnych jest wciąż bardzo drogie. Na dodatek zatrudnienie w tym przemyśle nie skompensuje masowych zwolnień, które byłyby konsekwencją zamykania elektrowni jądrowych i węglowych – dodaje europoseł.

Jego zdaniem: kluczową kwestią, która stanowi największy opór jest cena wytwarzania jednego MW Energii. - Ta w przypadku mocy pozyskiwanej na fermach wiatrowych jest wciąż zdecydowanie najwyższa i to pomimo stale rozwijających się technologii. Pytanie dlaczego czysta energia musi tyle kosztować? A to dlatego, że do produkcji tylko jednego 100 metrowego wiatraka potrzebujemy ogromne ilości włókna węglowego. Dziesiątki ton stali i miedzi, które produkować trzeba nadal w opalanych koksem hutach. Farmy wiatrowe charakteryzują się najwyższymi jednostkowymi nakładami inwestycyjnymi na 1 MW zainstalowanej mocy elektrycznej netto (ponad 4 mln EUR/MW) oraz krótszymi niż w przypadku pozostałych technologii ekonomicznymi czasami życia układów - 15 lat. Typowa elektrownia zasilana paliwami pierwotnymi ma funkcjonować 60 lat. W tym czasie konieczne zatem jest 4-krotne odtwarzanie farm wiatrowych - tłumaczy Marcinkiewicz.

- Może jednak warto wrócić do podstaw i zastanowić się, czy nie lepiej budować wiele nowych bloków energetycznych tam gdzie jest źródło energii w postaci dostępnego węgla brunatnego, budować tam przemysł i miejsca pracy a nie oszukiwać się importem tanich produktów z krajów, które pakiet klimatyczny traktują jako rzecz nieistniejącą! – podkreśla Marcinkiewicz.