Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, że raport o oddziaływaniu na środowisko nowych bloków w Elektrowni Opole wymaga uzupełnienia. Czy odpowiedzialność za to nie leży po stronie ekologów, którzy znaleźli lukę prawną, tylko po stronie PGE, która nie przygotowała odpowiednio raportu? Czy podobnie jest w innych przypadkach, jak Elektrowni Północ, gdzie minister środowiska cofnął pozwolenie zintegrowane?

- Prawda leży po środku. Firmy energetyczne przy przygotowywaniu dokumentacji niezbędnej do budowy nowych bloków na pewno korzystały z doradców i robiły to najlepiej, jak mogły. Prawdą jest jednak, że jeżeli ktoś chce znaleźć błędy w dokumentacji przetargowej, to może je znaleźć. To nowa sytuacja z którą firmy energetyczne muszą się zmierzyć. Będzie teraz tak, że organizacje ekologiczne będą bardzo agresywne. Wydaje się, że korzystają ze wsparcia finansowego tych, którym zależy na tym, aby proces inwestycyjny nie szedł zbyt gładko i żeby był opóźniany. Wniosek z tego jest taki, że ustawodawca powinien się nad tym zastanowić, nie może być tak, że miliardowe inwestycje będą blokowane, ponieważ wiąże się to z ogromnymi kosztami, także z punktu widzenia państwa. To nie jest tylko gra pomiędzy organizacjami ekologicznymi a firmami. Ostatecznie stratę poniosą polscy konsumenci, państwo więc powinno zająć stanowisko i powiedzieć, że oczywiście organizacje ekologiczne mogą protestować, ale nie powinno to wstrzymywać wykonalności inwestycji. Państwo tak powinno opracować przepisy, aby decyzje prawomocne pozwalały na realizowanie inwestycji, ewentualnie potem można mówić o odszkodowaniach i naprawieniu błędów. To leży w interesie państwa i państwo powinno stanąć na wysokości zadania.

Czy firmy energetyczne działające w Polsce przy planowaniu nowych bloków nie lekceważą kwestii środowiskowych?

- Lekceważenia na pewno nie ma, są tylko pewne utarte scenariusze. Była praktyka, być może nie do końca skrupulatna i szczegółowa, która jest obecnie weryfikowana. Co nie oznacza, że powinno dopuszczać się do sytuacji, jaka jest w zamówieniach publicznych, kiedy brak przecinka czy inna drobna pomyłka powoduje unieważnienie przetargu. To są absurdy, przed którymi państwo powinno się bronić wszelkimi dostępnymi sposobami, niezależnie od tego, czy jest to inwestor prywatny czy publiczny. Takie proste błędy powinno się korygować w formie sprostowań a nie poprzez unieważnienie przetargu i rozpisania go na nowo.