Mówi się, że polityka europejska zastąpi polityki prowadzone przez poszczególne państwa członkowskie. Obecnie jednak wiele krajów UE prowadzi samodzielne polityki energetyczne i finansowe, bez oglądania się na politykę europejską.

Pana obserwacja jest poprawna. Patrząc na obecną Unię Europejską rzeczywiście widoczna jest tendencja wśród krajów członkowskich, aby w większym stopniu patrzeć na narodowe interesy i zaniedbywać wspólne cele i korzyści. To jest skutek kryzysu, jaki dotknął nasze gospodarki. Jeśli chodzi o politykę energetyczną Unii, to trzeba pamiętać, że następowały tutaj pewne przemiany. W latach 2006-2007 agenda europejska była zorientowana na konkurencyjność, to co wówczas staraliśmy się osiągnąć to zapewnienie konkurencyjności Europy i przemysłu europejskiego. Potem nastąpiła zmiana i podjęliśmy walkę za zmianami klimatycznymi i zobowiązaliśmy się do redukcji emisji gazów cieplarnianych. Staraliśmy się to czynić w taki sposób, aby nie zakłócić zdolności konkurencyjnych naszego przemysłu. Czy to się w pełni uda zobaczymy w przyszłości, ponieważ te cele jeszcze nie zostały osiągnięte. Teraz kwestie zmiany klimatu być może zostały nieco odłożone na bok, co wynika z kryzysu, jaki dotknął wiele naszych gospodarek, ale myślę, że kwestia polityki energetycznej, wzrostu efektywności energetycznej i wdrażania nowoczesnych technologii energetycznych, to są takie megatrendy. Będą zachodziły cały czas małe zmiany, ale megatrendy - czyli podniesienie efektywności energetycznej i rozwój nowoczesnych technologii energetycznych - nigdy z naszego horyzontu jako najważniejsze kwestie nie znikną.

Czy praktyczne efekty wprowadzenia tych zmian nie przyniosą odwrotnych skutków i spodku konkurencyjności gospodarek kilku krajów, w tym Polski, gdzie udział węgla w produkcji energii jest bardzo duży?

Sytuacja Polski jest bardzo specyficzna, polska gospodarka wciąż jest na etapie nadganiania dystansu do wysoko rozwiniętych gospodarek. Jeśli chodzi o poziom dopuszczalnych emisji to z całą pewnością trzeba brać pod uwagę sytuację, w której znajduje się dany kraj. Polska posiada gospodarkę nadganiającą inne gospodarki, potrzebne jej są nowe przedsiębiorstwa przemysłowe, w związku z tym, są większe potrzeby energetyczne. To są zasady, które są brane w realizacji polityki europejskiej, ale z całą pewnością trzeba pamiętać, o tym, że Polska to kraj cechujący się energochłonnym przemysłem. Jako komisarz ds. przemysłu podjąłem zdecydowaną walkę, aby zapewnić odpowiednie traktowanie Polski, żeby uwzględnić te uwarunkowania Polski i fakt, że polski przemysł jest energochłonny.