Według PSE, gmina nie wywiązała się z porozumienia, które zawarła w 2005 roku ze spółką, w którym jasno były określone zobowiązania stron. Ponadto gmina, uchwalając plan zagospodarowania przestrzennego, w związku z realizacją tej inwestycji uchwaliła go w sposób tak dalece wadliwy, że wojewódzki sąd administracyjny stwierdził jego nieważność.

Sąd, oddalając pozew uznał, że umowa zawarta w 2005 roku między burmistrzem gminy Kórnik a PSE, w której Kórnik zobowiązuje się w określonym czasie do uchwalenia planu zagospodarowania przestrzennego dla przebiegu linii energetycznej, była nieważna. Według sądu, plany miejscowe uchwala rada gminy, a radni nie mogą być wiązani w swoich działaniach żadnymi umowami.
Uznając nieważność umowy, sąd nie rozpatrywał szczegółowych wyliczeń strat poniesionych przez PSE. Uznał, że inwestor miał świadomość tego, że umowy i przyrzeczenia władz gminy nie są wiążące dla radnych i wszelkie działania inwestycyjne przed prawomocnym uchwaleniem odpowiednich dokumentów nie powinny być podejmowane.