"Szkoda. Europę stać na to. To szansa na pobudzenie wzrostu, który stworzy zatrudnienie i którego jutro nie stracimy na rzecz Chińczyków" - oceniła w rozmowie z PAP w środę. Jej zdaniem, zwłaszcza w kontekście kryzysu, Europa powinna szukać nowych źródeł trwałego wzrostu gospodarczego, a ten mogą zapewnić inwestycje wiążące się ze zmianami klimatycznymi, np. w energooszczędność czy oszczędność wody.

Wbrew oczekiwaniom Komisja Europejska nie zaapelowała w środę do krajów UE o zwiększenie celu redukcji emisji CO2 z uzgodnionych w 2008 roku 20 proc. do 30 proc. do 2020 roku, a jedynie o debatę na ten temat. Choć komisarz ds. zmian klimatycznych Connie Hedegaard opowiada się za zwiększeniem ambicji UE, w przyjętym dokumencie podkreślono, że dziś priorytetem jest wyjście z kryzysu euro.

"To niewykorzystane przesłanie" - oceniła Huebner. "Teraz jesteśmy w kryzysie i niczego tak bardzo nie potrzebujemy, jak inwestycji i wzrostu. A gdzie te należy czynić? W tym, co buduje konkurencyjność. Zmiany klimatyczne to inwestowanie w oszczędność energii, surowców, wody... Przesłanie nie powinno być więc osłabione, ale wręcz wzmocnione" - podkreśliła.

Przypomniała, że niedawne badania opinii publicznej Eurobarometru pokazują, że dla ok. 85 proc. Europejczyków zmiany klimatyczne są absolutnym priorytetem. "Ludzie, zwłaszcza na terenach, gdzie są powodzie, susze czy inne zdarzające się w Europie coraz częściej klęski żywiołowe, mają świadomość, że to bardzo ważne i mam nadzieję, że debata na temat tego, czy zwiększyć cel, będzie merytoryczna" - dodała Huebner.

Zdaniem byłej komisarz w dokumencie KE jeszcze bardziej należało uwypuklić korzyści z ambitnych inwestycji w walkę z ociepleniem klimatu. "Możemy podnieść jakość naszego życia; jest też wiele możliwości rozwojowych dla biznesu, transformacji gospodarki i przemysłu" - powiedziała. Jej zdaniem inwestycje związane z klimatem są w 70-80 proc. realizowane na poziomie lokalnym i regionalnym (np. ocieplanie domów czy transport miejski), dlatego świetnie nadaje się do nich unijna polityka spójności.