Wiele przedsiębiorstw energetycznych, w tym Vattenfall, prowadzi badanie nad rozwojem technologii CCS. Krytycy podkreślają jednak, że CCS znacząco obniża sprawność elektrowni.

Duża część energetyków mówi, że nie będziemy wprowadzali CCS, ponieważ wiąże się to z obniżeniem sprawności wytwarzania energii o 8-12 punktów procentowych. W Polsce konieczna jest wymiana ok. 60 proc. mocy, obecnie sprawność elektrowni w Polsce wynosi ok. 33-36 proc., podczas gdy nowoczesne elektrownie posiadają sprawność rzędu 42-46 proc.

Technologia spalania w tlenie ogranicza obecnie sprawność o ok. 8-9 proc., głównie dlatego, że tlen wytwarzany jest metodą kriogeniczną. W Stanach Zjednoczonych pojawiają się zapowiedzi mówiące, że w 2015 r. będzie już dostępne wytwarzanie tlenu metodą membranową, która będzie wymagała połowę tej energii, co obecnie. Możemy więc liczyć, że spadek sprawności nie będzie wynosił 8-9 proc. lecz 5-7 proc.

Musimy pamiętać, że Polska będzie uczestniczyć w międzynarodowym wsparciu ograniczenia emisji CO2 przez kraje rozwijające się. Program ten ma być realizowany od roku 2013 do roku 2020 i ma kosztować 100 mld dolarów rocznie. Polska będzie mogła w nim uczestniczyć albo przez wkład finansowy albo przez dostarczenie technologii.

Panującą opinią jest, że CCS jest drogim rozwiązaniem... Zgadza się Pan z tą opinią?

Elektrownia Bełchatów ocenia, że koszt wychwycenia i transportu CO2 będzie kosztować ok. 40 euro do każdej MWh, do tego dojdą jeszcze koszty składowania CO2 szacowane na ok. 5 zł. za tonę CO2. Z pewnością koszty dodatkowe związane z transportem i składowaniem CO2 trzeba ograniczyć. Wsparcie dla CCS należy każdorazowo porównywać ze wspieraniem finansowym wytwarzania energii ze źródeł odnawialnych. Nikt nie protestuje przeciwko temu, że dopłacamy 60-65 euro do każdej MWh energii ze źródeł odnawialnych.

Z raportu firmy doradczej McKinsey wynika, że jeśli Polska zrealizuje ambitny program ograniczenia emisji CO2, wówczas będzie w stanie zmniejszyć emisje o 236 mln ton CO2 rocznie. Nakłady z tym związane będą wynosiły ok. 92 mld euro w ciągu 20 lat, przy czym możliwe będzie uzyskanie oszczędności operacyjnych w wysokości 30 mld euro w tym okresie oraz uniknięcie konieczności kupowania pozwoleń na te emisje.

Policzono, że jeśli nie zostanie wdrożony program redukcji emisji CO2, konieczne będzie kupowanie pozwoleń dla polskich emitentów o wartości 83 mld euro w ciągu 20 lat.

Rzeczywiste koszty wdrożenia czystych technologii mogą zatem być znacznie niższe niż koszty kontynuowania dzisiejszego modelu.

Rozmawiał: Dariusz Ciepiela