Ogłaszane w Polsce przetargi na budowę energetycznych bloków węglowych dotyczą jednostek o mocy rzędu 850-1000 MW zwykle na tzw. parametry supernadkrytyczne. Jakie wyzwania rodzi budowa tak wielkich bloków?

- Budowa bloków na parametry supernadkrytyczne oznacza dwojakiego rodzaju wyzwania. Po pierwsze - te związane z organizacją i realizacją takich projektów, gdyż wymaga to dużej wiedzy organizacyjnej i doświadczenia. Blok klasy 900 MW to ponad 70 systemów technologicznych, które trzeba zgrać i zoptymalizować. Drugą istotną kwestią jest uzyskanie założonych parametrów technicznych: mocy, sprawności i ograniczenia emisji do poziomu definiowanego przez standardy wyznaczane przez Komisję Europejską.

Poza blokami na parametry nadkrytyczne eksperci wyróżniają bloki na parametry supernadkrytyczne i ultranadkrytyczne. Co różni te rodzaje bloków?

- W przypadku bloku na parametry nadkrytyczne, czyli takiego jak blok 858 MW w Bełchatowie, temperatura pary wynosi 580 - 600 stopni Celsjusza, a ciśnienie 270- 300 barów. W przypadku bloków na parametry supernadkrytyczne temperatura pary to rząd 620 stopni Celsjusza i ciśnienie 315 barów, natomiast bloki na parametry ultrasupernadkrytczyne to ciśnienie 350 barów i temperatura pary na poziomie 700 stopni Celsjusza. Bloków na parametry ultrasupernadkrytczyne jeszcze się nie buduje, ale trwają prace nad technologiami, które to umożliwią. Chodzi w tym wszystkim o to, że im wyższe ciśnienie i temperatura tym większa sprawność bloku i mniejsze zużycie paliwa. Bloki na parametry nadkrytyczne to sprawność rzędu 43,5- 44,5 proc., supernadkrytyczne to 45,3-46 proc, ultrsuperanadkrytyczne to sprawność 47,5 proc., a normalny blok to sprawność rzędu tylko 40 proc.

Różnica w sprawności bloków na parametry nadkrytyczne i supernadkrytyczne to ledwie około 1,5 punktu procentowego, a więc dlaczego wkłada się tyle wysiłku w poprawę tej sprawności?

- Z punktu widzenia inwestora w przypadku bloków klasy 900-1000 MW sprawność ma podstawowe znaczenie. Różnica rzędu około 1,5 punktu procentowego w sprawności takich bloków może się wydawać niewielka, ale faktycznie oznacza przecież różnicę rzędu ponad 6 punktów procentowych w odniesieniu do bloków normalnych o sprawności 40 proc., co przekłada się na ogromne korzyści w postaci większej produkcji energii elektrycznej z tej samej ilości paliwa. W praktyce daje to olbrzymie oszczędności na przykład w kosztach zakupu paliwa. Podwyższenie sprawności na przykład z 43 proc. na 44 proc. może dać oszczędności około siedmiuset 90-tonowych wagonów węgla rocznie.