Po pierwsze, realnych kształtów przybierają plany inwestycji w nowe moce wytwórcze. Po drugie, ogłaszane projekty budowy bloków energetycznych i ciepłowniczych zakładają, że jako paliwo użyty będzie głównie gaz ziemny lub biomasa.

Taki jest skutek realizowanej polityki klimatycznej. Inwestorzy świadomie odchodzą od węgla, ponieważ zasady przydziału uprawnień do emisji spalin, wynikające z przyznanych Polsce derogacji zarówno dla istniejących, jak i nowych źródeł, poznają dopiero w połowie 2012 roku. Z praktycznych powodów, nie mogą czekać z decyzjami jeszcze dwa lata i wybierają bezpieczniejszy wariant. Np. wiedzą, że kombi blok gazowy pozwala uzyskać emisję CO2 w granicach 350 kg przy produkcji 1 MWh, czyli połowę tego co nowoczesny, wysokosprawny blok węglowy.

Firmy zdają sobie także sprawę, że derogacje odsuwają jedynie w czasie konieczne decyzje i dają więcej czasu na dostosowanie się do nowych, ostrzejszych regulacji. Jednak trend redukowania emisji gazów cieplarnianych na długie lata determinuje kierunek rozwoju energetyki. Firmy to wiedzą i odpowiednio przystosowują swoje plany inwestycyjne do tych trendów.

Innym ważnym wydarzeniem dla przemysłu, w tym także energetyki, jest przyjęcie przez Parlament Europejski na początku lipca dyrektywy o emisjach przemysłowych (IED). Dyrektywa ta będzie opublikowana na jesieni br., ale już znany jest jej końcowy tekst. Dyrektywa ta znacznie zaostrza normy emisji zanieczyszczeń od 2016 roku. Choć w praktyce dla istniejących instalacji będą mogły być zastosowane okresy przejściowe, nawet do 2022, to ta dyrektywa wymusza na branży inwestycje modernizacyjne. Niewypełnienie dyrektywy grozi nie tyle sankcjami karnymi, co przede wszystkim wstrzymaniem pracy zakładu.

W mojej ocenie, proces inwestycyjny rozpocznie się w czwartym kwartale tego roku i przez wiele kolejnych miesięcy będzie przybierał na sile.