Tezy te stawiają eksperci Komisji Europejskiej w przedstawionej dziś publikacji "Resource-efficient Europe".

Wiele sektorów już rozpoczęło realizację strategii nastawionej na poprawę efektywności zasobów, a która zakłada zmniejszenie uzależnienia od surowców i redukcję emisji CO2. Na przykład robią to cementownie, w których największe pozycje kosztów stanowią zakup energii i emisji CO2 (w 60 proc. powstająca zresztą w wyniku rozpadu surowca i wapienia). Dzięki stosowaniu procesu współspalania paliw i surowców alternatywnych, które pochodzą w dużej mierze z odpadów, w łańcuchu ciągnionym można zmniejszyć zarówno emisję CO2, koszty energii, jak i utylizacji odpadów.

Holenderskie duże firmy chemiczne od 2007 roku oszczędzają ograniczone dobro, jakim jest woda słodka. Zabezpieczone długoterminowymi, efektywnymi pod względem kosztów i niezawodnymi dostawami ścieków miejskich powtórnie je używają - do produkcji pary, a następnie w procesach chłodzenia. W ten sposób zmniejszają codziennie zapotrzebowanie na 9,9 mln litrów świeżej wody słodkiej. Co więcej, oszczędzają ten naturalny zasób w procesie odsalania słonej wody, która wcześniej też była już używana, zużywając 65 proc. mniej energii i 500 ton mniej chemikaliów rocznie, a w konsekwencji emitując 5000 ton mniej CO2.

Poprawa efektywności zużycia zasobów w sektorze żywności i napojów jest niezbędna do ograniczenia kosztów produkcji. Osiąga się to głównie poprzez pełne wykorzystanie materiałów w produkcji, w tym energii i wody, za pośrednictwem programów redukcji i odzysku, recyklingu i ponownego użycia materiałów.

Oczekuje się też wdrożenia przełomowych technologii w przemyśle stalowym. Z tego powodu Europejski Przemysł Stalowy utworzył konsorcjum Ultraniskie CO2 Stalownictwo (Ultra Low CO2 Steelmaking - ULCOS), które w części jest obsługiwane przez fundusze badawcze Komisji Europejskiej i obejmuje 48 organizacji z zakresu rozwoju innowacyjnych technologii. Ich dorobkiem jest 800 proponowanych technologii, spośród których cztery przeszły w fazie demonstracji pełne testy w skali przemysłowej. Przewidywany koszt fazy demonstracyjnej wynosi 700-800 mln euro. To dużo, ale korzyści można uzyskać z efektu synergii, podkreślają autorzy opracowania.