Komisja Europejska zaproponowała redukcję emisji CO2 o 80-95 proc. do roku 2050. Jak Pan ocenia tę propozycję?

Jeżeli propozycje KE miałyby być osiągane za pomocą narzędzi, które do dzisiaj KE wypracowała, to oczywistą rzeczą jest, że to będzie zabójcze dla industrialnej części gospodarki UE, a dla nowych państw członkowskich w szczególności. Gdyby KE przedstawiła inne narzędzia to można by było dyskutować, niestety KE ich nie pokazuje.

Czy Polska będzie miała szansę korekty tych propozycji?

KE nie jest władna do podejmowania żadnej decyzji obowiązujących w UE, jest władna do przygotowania propozycji. Jest oczywiste, że ten program powinien być dyskutowany, być może jest przestrzeń na znalezienie kompromisu. Tyle tylko, że KE, która reprezentuje głównie interesy gospodarek post industrialnych, musi być skłonna do budowania tego kompromisu.

A chyba nie jest...

Dotychczasowe zachowanie wskazuje że nie, ale trzeba zauważyć, że inaczej zachowuje się w tej kwestii unijna komisarz ds. zmian klimatu Connie Hedegaard a inaczej komisarz ds. energii Günther Oettinger.

Także w Parlamencie Europejskim istnieją silne tendencje do zaostrzania przepisów związanych z emisją CO2.

Trzeba sobie zdawać sprawę z tego, jak daleko sięgają konsekwencje znaczącej redukcji emisji CO2. Konsekwencją może być powstanie Europy dwóch prędkości, gdzie jedna jedzie w jedną stronę a druga w stronę przeciwną. Wtedy nie będzie już UE, bo UE nie może jechać w dwóch różnych kierunkach jednocześnie. Trzeba brać pod uwagę to, że Polska może wiele wysiłku włożyć we współpracę unijną, możemy mieć wiele samozaparcia, ale są pewne granice, którymi są recesja, upadek gospodarki i wysokie bezrobocie, które mogą mieć miejsce w części krajów Unii. Te negatywne konsekwencje nie muszą występować w całej Europie, nie będą one miały miejsca w Wielkiej Brytanii czy Szwecji, być może pojawią się w Niemczech. Z pewnością będą się ujawniały w tej kwestii głębokie różnice pomiędzy poszczególnymi państwami UE.

Trzeba sobie zdawać sprawę, że likwidacja produkcji w Europie nie oznacza likwidacji tej produkcji w ogóle, tylko jej przeniesienie w inny rejon świata, co nie spowoduje redukcji emisji CO2. Dlatego trzeba zadać sobie pytanie, po co UE ma ograniczać w tak wysokim stopniu emisje CO2.