Od momentu liberalizacji rynku energii elektrycznej w połowie 2007 roku do końca maja 2011 roku sprzedawcę prądu zmieniło ponad 13 tysięcy odbiorców, a w tym ponad 12 tysięcy biznesowych. Czy w tym czasie zbankrutował jakiś sprzedawca i naraził na problemy odbiorcę?

- Na szczęście dotychczas nie mieliśmy takich doświadczeń, a więc nie trzeba było uruchamiać instytucji tak zwanego sprzedawcy awaryjnego, która nie jest obecnie jasno określona w prawie energetycznym. W przepisach nie ma nawet takiej nazwy jak sprzedawca awaryjny, a chodzi o sprzedawcę, który przejmuje sprzedaż właśnie w przypadku bankructwa sprzedawcy z wyboru i zapewnia odbiorcy ciągłość dostaw energii. Czasem zresztą odbiorca znaleźć się może w opałach nie z powodu bankructwa sprzedawcy, ale na przykład z daleko bardziej prawdopodobnego powodu - braku porozumienia ze sprzedawcą, w sprawie warunków kontynuacji umowy.

Wydaje się, że w miarę liberalizacji rynku ryzyko bankructwa wśród sprzedawców będzie rosło, a zatem co by w obecnym stanie prawnym oznaczało dla odbiorcy biznesowego, gdyby zbankrutował jego sprzedawca z wyboru?

- Obecnie prawo zobowiązuje odbiorcę do wskazania w umowie dystrybucyjnej sprzedawcy z wyboru, czyli tego który mu regularnie dostarcza prąd oraz sprzedawcy zwanego umownie awaryjnym. Sprzedawcę awaryjnego wskazać ma odbiorca i musi uzyskać na to jego zgodę. Moim zdaniem w przypadku odbiorców biznesowych to wystarczające rozwiązanie i nie ma tu konieczności wprowadzania zmian. Natomiast jestem przekonany, że w przypadku odbiorcy indywidualnego muszą nastąpić zmiany w prawie i dążąc do stworzenia warunków dla pełnej liberalizacji rynku energii elektrycznej będziemy z determinacją pracować nad ich wprowadzeniem.

Na czym mają polegać zmiany i dlaczego w przypadku gospodarstw domowych rozwiązania umowne dotyczące pewności dostaw prądu na wypadek bankructwa sprzedawcy uważa Pan za złe, czy zbyt słabe?