Składał Pan dymisję z funkcji Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki dwukrotnie - pod koniec 2009 i w połowie 2010 r. Jakie były powody tej decyzji?

- Miałem ważne powody i za takie uznał je Premier przyjmując moją rezygnację. To była niełatwa decyzja, bo praca w administracji centralnej to wyróżnienie, a praca przy regulacji rynku jest szczególnie ciekawa i niesie ze sobą duże wyzwania. Te ważne powody jednak przeważyły.

Ze strony jakich podmiotów - przedsiębiorstwa energetyczne, Ministerstwo Gospodarki, premier, odbiorcy końcowi - odczuwał Pan największe naciski mające wpłynąć na Pana decyzje i zachowanie jako Prezesa URE?

- Regulatorzy zajmują szczególne miejsce w systemie demokratycznym - pomiędzy rynkiem a polityką. Presja pojawia się zasadniczo z każdej strony i obejmując urząd wiedziałem, że należy się z tym liczyć. Doszukiwanie się jakichś szczególnych nacisków poza regułami systemu prawnego w postaci na przykład groźby utraty stanowiska nie ma sensu, takich przypadków nie było. Owszem, była ostra dyskusja, a w ramach tej dyskusji padały z różnych stron czasem argumenty nieprawdziwe a wręcz oszczercze, ale to można znieść. Regulacja energetyki to nie zabawa w piaskownicy, regulator musi mieć własne zdanie.

Można było jednak usłyszeć pogłoski o Pana konflikcie m.in. z Joanną Strzelec-Łobodzińską, wiceminister gospodarki, na temat sposobu działania Prezesa URE i niezależności regulatora.

- Jeżeli regulator ma już to własne zdanie to o konflikty nietrudno. Miałem swoją wizję funkcjonowania organu regulacyjnego i rynku, na którym panuje efektywna konkurencja, w duchu liberalizmu gospodarczego. Pani Minister pewnie miała i ma inną wizję. Kością niezgody były kwestie niezależności regulatora, instrumentów zapewnienia płynności i transparentności rynku, narzędzi regulacyjnych, ochrony odbiorców, efektywności energetycznej, regulacji ciepłownictwa. Pewnie znalazłoby się jeszcze trochę innych obszarów. Nie traktuję tego konfliktu z jakąś szczególną atencją, czas pokaże, kto miał rację.

Czy Prezes URE powinien mieć za sobą poparcie polityczne, np. ze strony ministra gospodarki czy premiera?

- Politycy powinni przede wszystkim szanować regulatorów, choć pewnie dobrze jak czasami wspierają ich projekty i starania. Jeżeli coś stało się pozytywnego na rynku energii w ostatnich trzech latach, to z pewnością duża w tym zasługa własnej pracy. Sami wywalczyliśmy całkiem silną pozycją międzynarodową, sami przeprowadziliśmy szereg ważnych projektów takich jak choćby wydzielenie "dużych" operatorów systemów dystrybucyjnych, operatora systemu magazynowania w gazie.