Jak Pan ocenia zainteresowanie przedsiębiorstw zwiększeniem efektywności energetycznej?

- Zainteresowanie takie istnieje, ale waga, jaką przywiązuje się do tego zagadnienia jest ciągle zbyt mała. Zdecydowaną forpocztę stanowią firmy międzynarodowe, które często wprowadzają korporacyjne plany oszczędzania energii. Międzynarodowe korporacje mają tutaj spore doświadczenie zebrane w innych krajach. Posiadają wzorce, które przenoszą do swoich polskich jednostek, a że są to często zadania obligatoryjne, to są szybko i skutecznie wdrażane. Mamy również kilka polskich firm, które mogą stanowić wzór do naśladowania, ale jest ich zbyt mało.

Niektórzy przedsiębiorcy obawiają się, że wprowadzenie ustawy o efektywności energetycznej doprowadzi do podniesienia kosztów energii, co przełoży się na wzrost ich kosztów działalności. Dlatego obecnie najważniejszym zadaniem jest jasne przedstawienie, poparte konkretnymi wyliczeniami, jakie finansowe korzyści klient będzie miał z wprowadzania inwestycji proefektywnościowych. Często opieramy się o wskaźnik ROI (zwrotu z inwestycji) mówiącym, po jakim okresie nastąpi zwrot z inwestycji. To przekonuje klienta do rozpoczęcia inwestycji. Ważny jest także sposób finansowania inwestycji proefektywnościowych. Do tej pory są to głównie inwestycje z własnych środków, co blokuje dużą część inwestycji, ponieważ przedsiębiorstwa nie zawsze są w stanie takie inwestycje samodzielnie sfinansować. Dużą rolę mogą odegrać dofinansowania, jakie proponuje NFOŚiGW, ARP i inne instytucje.

Przedsiębiorstwa z jakich branż są najbardziej zainteresowane wzrostem efektywności energetycznej?

- Zainteresowani powinni być wszyscy, bo każdy może zyskać. Do tej pory, głównymi zainteresowanymi byli przedstawiciele najbardziej energochłonnych sektorów przemysłu. Oni mogą zyskać najwięcej. Tak zresztą się dzieje. Obserwujemy systematyczny wzrost efektywności energetycznej w przemyśle cementowym, papierniczym i stalowym. Poprawa efektywności w tych sektorach jest związana przede wszystkim z modernizacją starych urządzeń i wprowadzeniem nowej, energooszczędnej technologii. Często zmiany te są efektem przejęcia przedsiębiorstwa przez nowego właściciela. Bardziej świadome działania w kierunku poprawy efektywności energetycznej zaczęto podejmować dopiero od roku 2006, po wprowadzeniu dyrektywy unijnej 2006/32/WE. Dyrektywa ta nakłada obowiązek osiągnięcia określonych celów liczbowych (9 proc. oszczędności do roku 2016) i zmusza do podjęcie zintensyfikowanych działań w tym kierunku. Jest to zresztą kierunek konieczny, jeżeli chcemy, aby polski przemysł był konkurencyjny w stosunku do innych gospodarek europejskich. Koszty energii elektrycznej stanowią dzisiaj poważny problem, zwłaszcza dla sektorów najbardziej energochłonnych. Już dzisiaj, płacą one za energię elektryczną najwięcej w całej Unii, a biorąc pod uwagę, że od roku 2013 dojdą dodatkowe koszty związane z wykupem przez polskie elektrownie uprawnień do emisji CO2, oszczędzanie stanie się koniecznością.