W miniony poniedziałek odbyło się posiedzenie Europejskiej Unii Przemysłu Elektroenergetycznego - Eurelectric, której jest Pan wiceprezesem. Jaka była tematyka obrad?

- Podczas tego posiedzenia dyskutowane były problemy sektora elektroenergetycznego Unii Europejskiej, które wszystkim są znane, czyli między innymi kwestia przyszłości energetyki jądrowej i polityki klimatyczno-energetycznej. Jako branża mamy bardzo sceptyczny stosunek do jakości unijnej polityki klimatyczno-energetycznej. Wspieramy tę politykę, w tym propozycje wynikające z mapy drogowej mającej prowadzić do stworzenia niskoemisyjnej gospodarki do 2050 roku, ale mamy inną wizję dojścia do osiągnięcia postulowanych w niej celów redukcji emisji CO2. Zaspokojenie zapotrzebowania na energię elektryczną tylko dzięki korzystaniu z energetyki odnawialnej w perspektywie 2050 roku jest niemożliwe i dlatego z jednej strony chcemy wspierać Unię Europejską, ale z drugiej strony chcemy, żeby urzędnicy słyszeli nasz głos w sprawach energetyki węglowej, czy jądrowej, a nasz postulat sprowadza się do tego, żeby wszystkie czyste technologie produkcji energii elektrycznej miały jednakowe szanse rozwoju.

Czy zważywszy różnice w strukturach paliwowych wytwarzania energii elektrycznej poszczególnych koncernów energetycznych Eurelectric jest w stanie mówić jednym głosem?

- Jesteśmy w stanie mówić jednym głosem i podczas poniedziałkowego posiedzenia, na którym reprezentowane były wszystkie największe europejskie grupy energetyczne, ustaliliśmy jednolite stanowisko w sprawie mapy drogowej 2050. Tak jak już powiedziałem wspieramy tę politykę, ale mówimy, że aby to się udało to jako branża potrzebujemy unijnego wsparcia zarówno finansowo-inwestycyjnego jak i operacyjnego w zakresie czystych technologii węglowych i gazowych. Tego wsparcia teraz nie ma. Oczekujemy również jasnych, klarownych decyzji dających politycznie zielone światło energetyce jądrowej. Uważamy, że jeżeli walka ze zmianami klimatu prowadzona poprzez redukcję emisji gazów cieplarnianych, a w tym CO2 jest unijnym dogmatem to ten cel powinien być realizowany uczciwie, czyli przy wsparciu środkami publicznymi wszystkich czystych technologii produkcji energii elektrycznej.

Wskutek zmuszenia podatników regulacjami do subsydiowania produkcji energii elektrycznej - z określonych paliw lub w konkretnych technologiach - wolny rynek produkcji prądu przestał istnieć, a chcecie kolejnych regulacji. Do czego to prowadzi?