Jak Pan ocenia politykę obecnej ekipy rządzącej wobec spółek z udziałem Skarbu Państwa działających w sektorze energii, czyli wobec PGE, Taurona czy Enei, ale też wobec Orlenu i PGNIG?

- Poza szeregiem zastrzeżeń, jest kilka aspektów pozytywnych. Pierwszy to ustabilizowanie zarządzania firmami. Rotacja kadrowa w zarządach jest dużo mniejsza niż w przeszłości. To może w jakiejś mierze wynikać z tego, że rząd Donald Tuska przetrwał cztery lata, ale zapewne też z przykładania większej wagi do tej sprawy. Nawet w okresie rządów premiera Jerzego Buzka, które też trwały cztery lata w sektorze energii, nie było takiej stabilizacji kadrowej jak teraz. Drugi plus to próby podejmowanie odważnych decyzji strategicznych jak na przykład oferta przejęcia Energii przez PGE, co oceniam pozytywnie.

Czy Pana zdaniem sektor energii powinien być nadal prywatyzowany, czy, bardziej ogólnie rzecz biorąc, sprzedawany, czy na przykład Tauron lub PGNiG powinny na zawsze pozostać pod kontrolą Skarbu Państwa?

- W przypadku sektora energii dalsza prywatyzacja straciła dla mnie blask i urok. Z dalszej prywatyzacji firm energetycznych niewiele już wynika dla ich rozwoju czy cen, które będziemy płacić za prąd, gaz czy paliwa. Zagraniczne firmy branżow bądź inwestorzy kapitałowi nie wniosą już jakiegoś szczególnego know-how, którego nie miałyby polskie firmy. Zwrot z kapitału także będzie generowany na polskim rynku, a więc za inwestycje zapłacimy my wszyscy. Dalsze ekscytowanie się prywatyzacją jest trochę bez sensu, bo ona spowoduje dalszy odpływ kapitału za granicę wskutek poprywatyzacyjnych transferów.

Nie widzę wielkich atutów dalszej prywatyzacji, a za to widzę zalety działań akwizycyjnych polskich firm, bo wzmacniają je. Takie działania jak przejęcie aktywów Vattenfalla są godne odnotowania i wspierania. Oceniam pozytywnie ten kierunek działania państwowych grup, bo daje doświadczenie, ale oczywiście pewnie jakieś frycowe za tę naukę trzeba będzie zapłacić. Gdyby tak się stało, nie powinien jednak być to powód do wyrzucania prezesów. To jest biznes, a on też wymaga nauki.

Jakie Pana zdaniem jest prawdopodobieństwo, że mimo wszystko wysokie zadłużenie państwa i trudna sytuacja finansów publicznych będą wymuszać wyprzedaż sektora energii