Unijne rozwiązania zmierzają w kierunku wdrażania technologi CCS (wychwytywania i składowania CO2). Koszty składowania CO2 i monitoringu złoża zapewne będą bardzo duże. Czy nie przełożą się na wzrost kosztów produkcji energii?

Oczywiście jest to możliwe. Polska Platforma Czystych Technologii Węglowych uważa, że składowaniem CO2 w podziemnych zbiornikach powinno zajmować się przedsiębiorstwo, w którym większościowy pakiet będzie w rękach skarbu państwa. Takie przedsiębiorstwo może ustalić średnią cenę za składowanie, wtedy wszyscy, którzy będą oddawali swój CO2 takiemu przedsiębiorstwu, będą ponosili podobny koszt składowania CO2.
Koszty wychwytywania, transportu i składowania na pewno zostaną przeniesione na cenę energii elektrycznej. Zakłada się jednak, że gdyby złoża CO2 były prowadzone przez agencję rządową, której działalność nie byłaby nastawiona na zysk, tylko na pokrycie kosztów, to wówczas koszty składowania nie byłyby wysokie i koszt energii energii obciążonej tymi kosztami byłby do zaakceptowania przez odbiorców.

Co to znaczy koszt do zaakceptowania?

Z prowadzonych obecnie analiz wynika, że cena energii wyprodukowanej w bloku z instalacją wychwytywania CO2 byłaby wyższa o ok. 50 proc. Należy do tego dodać koszty związane z transportem i składowaniem CO2. Łączne koszty wychwycenia, transportu i składowania CO2 będą jednak niższe niż koszt zakupu pozwoleń na emisję CO2.

Prognozy Komisji Europejskiej mówią, że pozwolenie na emisję 1 tony CO2 w roku 2025 będzie kosztowało ok. 40 euro, a łączne koszty wychwycenia, transportu i składowania CO2 wyniosą ok. 25 - 35 euro dla 1 MWh.