- Niby Unia Europejska powtarza frazesy o znaczącej roli węgla, ale równocześnie nie stwarza warunków sprzyjających górnictwu - mówi dla portalu wnp.pl Janusz Olszowski, prezes Górniczej Izby Przemysłowo-Handlowej. - Wręcz przeciwnie. Unia kończy swe prace nad energetyczną mapą drogową do 2050 roku. Widać, że Komisja Europejska nie zmienia swej polityki w zakresie węgla. Założenia, by do 2050 roku o 95 proc. ograniczyć emisję gazów cieplarnianych oraz ograniczyć węgiel, a jeżeli go pozostawić, to tylko z instalacjami CCS-u, muszą budzić nasz niepokój.

W Unii Europejskiej lansuje się tezę, że jeśli elektownie węglowe, to tylko z technologią CCS. A przecież ona jest na etapie prac badawczych, to nadal technologia nieznana. Zakłada ona wychwyt, transport i składowanie dwutlenku węgla. Tyle że na to ostatnie nie ma przyzwolenia społecznego.

- Na przykład Austria wprowadziła całkowity zakaz składowania na swym terenie dwutlenku węgla - przypomina Janusz Olszowski. - A Niemcy też są wysoce niechętne składowaniu dwutlenku węgla u siebie, natomiast myślą o transportowaniu go poza granice Niemiec.

Jakoś nie mówi się o potrzebie zgazowywania węgla. Tylko ten CCS jest promowany. A są inne technologie, w które należałby inwestować i je promować. A jednak tak się w Unii nie dzieje.

- Chodzi o to, że określone podmioty chcą zarabiać na drogim dwutlenku węgla - nie raz powtarzał prof. Krzysztof Żmijewski z Politechniki Warszawskiej. I trafnie zauważał, że kraje starej Unii tworzą społeczeństwa postindustrialne, gdzie rozwinięty jest sektor usług. One są w całkiem innej sytuacji niż my. Natomiast Polska jest na etapie społeczeństwa industrialnego; u nas ponad 90 proc. energii elektrycznej wytwarza się z węgla kamiennego i brunatnego. Można rzec, że "my się nadal brudzimy", podczas gdy kraje starej Unii brudną produkcję zdołały wyoutsorcować i importują na przykład to, co wytworzy się w Chinach - bez spoglądania na kwestie klimatyczne. To niemoralne, ale wygodne dla krajów starej Unii.

Kluczowy punkt projektu energetycznej mapy drogowej do 2050 roku koncentruje się głównie na dekarbonizacji, to m.in. redukcja o 80-95 proc. emisji gazów cieplarnianych do roku 2050.