- Biorąc pod uwagę Ustawę o związkach zawodowych, przyjmuje się, że obowiązkiem prawnym organizacji związkowych jest obrona: miejsc pracy, wynagrodzeń, warunków pracy i warunków socjalnych pracowników. Powyższe stwierdzenie nie jest zatem w sprzeczności ze znanymi nam przepisami, mówiącymi, że "w kolejnym roku", zakładowe organizacje związkowe nie mogą wystąpić do swoich pracodawców z propozycją wzrostu wynagrodzeń pracowników - przekonuje Janusz Śniadecki, przewodniczący Zrzeszenia Związków Zawodowych Energetyki oraz ZZ Pracowników GK Enea.

Zwraca przy tym uwagę, że uchylona Ustawa o negocjacyjnym kształtowaniu wynagrodzeń precyzowała, w jakim terminie i formie prowadzone będą rokowania. Brała też pod uwagę możliwy do przyjęcia wskaźnik przyrostu wynagrodzeń, ustalony w Komisji Trójstronnej lub ogłoszony przez Radę Ministrów. Ustawa o negocjacyjnym kształtowaniu wynagrodzeń pozwalała stronom dialogu ocenić kondycję finansową i gospodarczą przedsiębiorstwa w relacji do propozycji wnoszonych przez związki zawodowe.

Janusz Śniadecki ocenia, że uwarunkowania, które doprowadziły do likwidacji Ustawy o negocjacyjnym kształtowaniu wynagrodzeń nie zmieniły prawnej podstawy do składania wniosku przez zakładowe organizacje związkowe o przystąpienie pracodawcy do negocjacji płacowych. Luka, która powstała w systemie prawa pracy, odnośnie do techniki prowadzenia rozmów płacowych, w naturalny sposób została zastąpiona przepisami Ustawy o prowadzeniu sporów zbiorowych.

- Logika tych zależności warunkowała zakres prac Trójstronnego Zespołu ds. Branży Energetycznej (TZdsBE), co potwierdza zdarzenie powstania "zespołu roboczego" przy TZdsBE, który miał stworzyć katalog zasad dla prowadzenia realnego i świadomego dialogu w zakładach pracy. Praktyka pokazała, że nadzieje w tym zakresie były chybione i to nie z winy związków zawodowych - dodaje Janusz Śniadecki.

W jego ocenie w minionym okresie prace Zespołu Trójstronnego ds. Branży Energetycznej (w którego obszarze zainteresowania były m.in. sprawy płacowe), były prowadzone sprzecznie z interesem pracowników i związków zawodowych.

Janusz Śniadecki przypomina, że w 2009 r. Zespół przyjął dokument analizujący koszty przedsiębiorstw energetycznych. Z opracowania wynika, że to głównie podatki (40 proc.) i cena paliwa (20-30 proc.) kreują poziom kosztów energii. Na przedostatnim miejscu znalazły się koszty osobowe, sięgające przedziału między 6 proc. a 8 proc. ogólnych nakładów w prowadzonej działalności przedsiębiorstw energetycznych.